Yıllar önce…

Küçük kasvetli bir odadayız. Yan yana konmuş iki çirkin yataktan birinde yatan çocuk, dışarıda bağrışan arkadaşlarını kıskanarak  dinliyordu.

Burası yatılı bir okulun reviridir. Pek sevimli bir yer olmasa da hasta çocuk en az iki gününü daha bu odada geçirmek zorundadır. Yapacak fazla bir şeyi yok. Hasta olmadan önce düşünseydi.

Odanın yavaşça açılan kapısından içeriye  hasta çocuğun bir arkadaşı girdi.  Yatağın kenarına ilişen arkadaşı “Bir isteğin var mı?” diye sordu.  Çocuk,  hasta huysuzluğu ile yatılı okulda olabilecek en zor şeyi bulmaya çalıştı.  “Ben dedi, pastırma istiyorum.”

Arkadaşı “Peki.”dedi ve geldiği gibi yavaşça gitti. Hasta çocuk ise keyifli bir şekilde yatağa uzanmıştı.  O hasta yatarken sapasağlam gezen arkadaşından intikamını almıştı.  Artık iyi bir uykuyu hak etmişti.

Birkaç saat sonra hasta çocuk odayı dolduran  koku ile uyandı. Yastığının yanında küçük bir paket duruyordu. Merakla açtı küçük paketi hasta çocuk.  Paketin içinde bir parça pastırma vardı. 

O an anladı ki hasta çocuk, odadaki koku; sevginin, dostluğun, arkadaşlığın kokusudur.

O günden bugüne hayatımda bir daha o kadar tatlı pastırma yemek nasip olmadı. Sevgili Doktorumuz Ali Sami GÜRBÜZ’e bir kez daha teşekkür ediyorum.  Hastaları iyileştireceği Atatürk Sağlık Meslek Lisesi’nde okuduğumuz yıllarda belli imiş. 14 Ocak 2004

Avukat

Mustafa AÇIKEL